Mürcie, âlimlerimizin kahir ekseriyetine göre İslam hukukunun atıl bırakılmasına hizmet eden bidatçı bir mezheptir. Sahabilerdensiyasi mücadeleye adı karışanların büyük günah işlediklerini, bu nedenle imanları ya da küfürleri hakkında şahitlik edilemeyeceğinisavunmaktadır. Bu hareket, kısa bir sürede, “Cehennem mümine haram kılınmıştır.” akidesinde karar kılarak amel ve imanıbirbirinden ayıran marjinal itikadi bir mezhebe dönüşmüştür.Elinizdeki kitabın amacı, ircâ ve Mürcie’nin farklı kavramlar olduğunu delilleriyle ortaya koymaktır. Mürcie’nin teolojisini ilkkaynaklardan tespit eden yazar, okuyucuya Ehl-i Sünnet’in ve en önemli temsilcilerinden Hanefîlerin ircâ görüşü ile Mürcie’ninkinikarşılaştırma imkânı sunmakta; sahabe ve Hanefîlere yöneltilen Mürcie iddiasının her açıdan temelsiz ve yersiz olduğunu sarahatenaçıklamaktadır.Kitabın birinci bölümünde ircâ ve Mürcie tanımları, bu konu hakkındaki hadis rivayetleri ve mezhebin ortaya çıkış süreciincelenmektedir. İkinci bölümde mezheplerin ve oryantalistlerin görüşleri, üçüncü bölümde Mürcie’nin kaynak eserleri olarakgösterilen eserler tartışılmaktadır. Dördüncü bölümde ise “Hanefîlik”, “Hanefîlik-Mâturîdîlik” ve “Mâturîdîlik” şeklinde üç dönemeayrılan yaklaşık beş asırlık bir zaman diliminde eser veren Hanefî âlimlerin görüşleri kronolojik olarak ele alınmaktadır.
ConnectProf © tarafından yayınlanmıştır.
