“Attâr, pirimiz Attâr... Kendi aşkında, kendi ruhunda, Yaradanʼında yok oldun. Sesin çok uzaklardan, geliyor. Senin sesin, Sîmurgʼunsesidir. Sîmurgʼun kanat sesinin azameti tüm dünyayı sükûta sürüklüyor. Çok uzaklardan, Kaf dağlarından gelen bu ses, yüceliğinheybetiyle yalnızlığı terennüm ediyor. Bizim dünyamızdan uzlete çekilmenin nişanesi olan Sîmurgʼun kanat seslerini senden başkakim işitiyor ve tekrarlıyor?”Abdülhüseyin Zerrînkûb bu eserinde Ferîdüddîn Attârʼın yaşadığı dönemi, hayatını, eserlerindeki derin anlamları ve irfangeleneğindeki yerini kapsamlı bir şekilde inceliyor. Attâr, kendi döneminin insanları arasında tüm mütevazılığıyla, sade bir isimle,yalnızca baba mesleği olan “Attâr” ile anıldı. Bugün ise dinî hikmet ve sufiyane irfan sahasında benzersiz bir zirve olarak tanınıyor.İbret dolu hikâyeleriyle, nazmının güzelliğiyle, beyan gücünün berraklığıyla Pirimiz Attârʼa selam olsun!
