Tefsirü’n-Nesefî (Medâriku’t-Tenzîl ve Hakâiku’t-Te’vîl), Hanefî ilim geleneğinin en meşhur ve en çok okutulan tefsirlerinden biridir. Müellifi İmam Ebü’l-Berekât Abdullah b. Ahmed en-Nesefî (ö. 710 H.), Kur’ân-ı Kerîm’i Ehl-i Sünnet anlayışı doğrultusunda açıklarken rivayet ve dirayet yöntemlerini bir araya getirmiştir.Asırlar boyunca medreselerde, ilahiyat fakültelerinde ve İslami ilimler merkezlerinde temel kaynak olarak okutulan eser; tefsir, kıraat, i‘rab, belâgat, kelâm ve fıkıh alanlarını dengeli şekilde bir araya getirmesiyle öne çıkmaktadır.Bu tahkikli baskı, çeşitli yazma nüshalar karşılaştırılarak hazırlanmış; ayet, hadis ve eser tahriçleri eklenmiş; ayrıca müellifin hayatı, eserin kaynakları, telif süreci ve metodolojisini inceleyen kapsamlı bir ilmî mukaddime ile zenginleştirilmiştir.Medâriku’t-Tenzîl, İmam Taberî, Zemahşerî ve Beydâvî gibi klasik tefsirlerden istifade eden, Ehl-i Sünnet çizgisini muhafaza eden ve Hanefî tefsir geleneğinin en önemli temsilcilerinden kabul edilen bir başvuru kaynağıdır.Eserin İlmî MuhtevasıEserde ayetlerin tefsiri yanında hadis, fıkıh ve kelâm alanlarına dair açıklamalar; nasih-mensuh meseleleri, sebeb-i nüzul bilgileri, edebî ve belâgî incelikler, ahlaki ve sosyal mesajlar gibi birçok konu ele alınmaktadır.
