Nereye koşacağımızı, kimi seveceğimizi, kimden nefret edeceğimizi anlayamayız; neye saygıgöstereceğimizi, neyi hor göreceğimizi kavrayamayız. İnsan olmaktan bile kaçınıyoruz; gerçek, canlıkanlı bir insan olmak bile yük geliyor, utanıyoruz bundan. İnsan olmayı ayıp sayarak; herkesçekabul gören, soyut bir "tek tip insan" olmaya çabalıyoruz. Bizler ölü doğmuşuz ve uzunzamandır canlı olmayan babaların soyundan geliyoruz. Üstelik bu durum gittikçe daha da hoşumuzagidiyor ve sanki zevk alıyoruz bundan. Başarabilsek, bir süre sonra fikirden, düşünceden doğmayıicat edeceğiz.Yeraltından Notlar'dan
ConnectProf © tarafından yayınlanmıştır.
