Başta İslami ilimlerde olmak üzere telifleri ile kendisinden öncesive sonrası arasında bir köprü olan Süyûtî, içtihat seviyesineulaştığını iddia ettiği Arap dili üzerine pek çok esere imzaatmıştır. Bunlardan birisi de literatürdeki neredeyse tüm birikimiyansıtma iddiası ile Arap dilinin gramerine yönelik farklıyaklaşımları, hilâfiyyâtı, bir araya getirerek kaleme aldığıHem’u’l-hevâmi’ şerhu cem‘i’l-cevâmi‘ adlı çalışmasıdır.İlgili eser üzerinde odaklanan bu araştırmada, hem müellifinbizzat kendisi hem de eserin muhteva ve incelikleri ele alınmıştır.Süyûtî’nin zihin ve telif dünyasına bir kapı aralayan buinceleme, müellifi özelinde bir tutarlılığı da sorgulamaktadır.Zira müellifin bu eserinde bilgi üretimindeki yöntemi oldukçadikkat çekicidir. Muhtevada işlenen verilerin nasıl kullanıldığıve ait oldukları disiplinlere dair pek çok tespite de yer vermişolması da yine önemli bir husustur. Bunlar arasında en dikkatçekici olan, İslami ilimlere dair mevcut usûl düşüncesindenhareketle net bir bilgi üretimi örneklemi oluşturmasıdır. Kendidöneminde dolaşımda olan bilginin yanında kişisel nahiv bilgisininliteratüre katkısını da eserinde yansıtan Süyûtî’nin paradigmasınıve ilgili tercihlerinin nasıl meydana geldiğini de belirlemeyeçalışan bu araştırmayla sizleri baş başa bırakıyoruz.Keyifli okumalar dileriz.
