Adı Mutluluk

Marketin hemen yanında bulunan evin basamağında oturuyordu. "Adın ne?" dedim çocuğa. "Mutlu" dedi. "Ne güzel ismin varmış." dedim. "Ben seçtim." dedi. "Nasıl yani?" dedim. Gözlerimin içine baktı, Sessizce gülümsedi: "Öyle işte!" dedi. "Sana top alayım mı?" dedim. "Çikolata daha iyi." dedi. "Bekle" dedim. Tekrar markete girip çikolatayı aldım, Çocuğa uzattım: "Al bakalım..." O sırada evin kapısı açıldı, içeriden bir kadın çıktı. Elinde tuttuğu bir çift koltuk değneğini çocuğa uzattı: "Al bakalım Efeciğim, artık gidebiliriz." Çocuk değneklere tutunarak doğruldu ve uzaklaştılar. Connect Prof © tarafından yayınlanmıştır.