Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:Kullarım üzerinde senin hiçbir saltanatın olamaz. Kulun üzerinde yüce sultanın kulluk damgası olduğu zaman , zayıf, hasis ve alçak şeytan ona musallat olamaz, gizli veya açıktan onu herhangi bir belaya uğratamaz. Günah işlemeye niyetlenen kalbe de musallat olmaz, hevay-i nefsine uyacağı zaman, dış duyguları üzerinde de bir tesiri olmaz. İşte o zaman o kul şöyle bir nida duyar:Nefsinin heva ve hevesinden vazgeçen ve hakka uyup doğru yolu bulan kulu biz böyle güzel hale getiririz.O kul hakkında melekut alemindekiler tartışmaya başlarlar ve adı Azim olarak anılır.Kelam-ı Kadimde Yüce Allah, o kulu ile övünür. O kul, Kuran okuduğu zaman şeytanın uydurmasından ve batıl şeylerden korunur.
