Mektup, selam dahi vermeden, “Üçüncü mevkiyazarların gevşek tornalarından çıkma gibi iddialıcümleler kuramıyorum Süheyla,” diye başlıyordu.“Karlar yağdı, bir kar tanesine elini sürmedin.Karlar eridi, kiremitler göründü, nedensizceüzüldün. Kitapların her mevsim açık olurdu,kalbinin saçları sebepli sebepsiz kırık. Sürülmüşiçinden karlı tepeler, kış güneşi, iğde ağacınınrayihası, damağında yer etmemiş taze dutuntadı, küçülmüş kursaklarıyla sahipsiz serçelerin.Yaz başında gülümsersin diye bekliyordum, yazbitti. Petersburg gibi üç kere ismini değiştirdin, ensevmediğinde karar kıldın. Tüm yüzyılları seninlegeçirecek gibi değilim. Saçlarını uzat, bir çocuğanasip olsun diye ortaokuldaki resim çantanıduvara bırak, olmadı saatlerini pul parasına sat,fermanları yak, kendini bağışla. Sıkıştırılmış birikindi vakti olmaktan kurtar kendini.”Şenler Yıldız, ikinci öykü kitabı ile; hayatta kalantaraf olmayı, inanmayı, Türkiye’de birkaç kezdoğmayı monologlar ve şiirle örülü bir kurguiçinde okuruna sunuyor. Teoloji, tasavvuf, felsefe,edebiyat tarihi gibi birçok alandan beslenen birkitap Mısır Tarlasında Bir Aksak.
